Cezar & Donjo: Du bicikloj malsataj pri veturado (prozpoemo)

Donjo & Cezar

Du bicikloj malsataj pri veturado

Kial staras la du bicikloj
antaŭ la ĝardenrestoracio?
Ili staras kunigitaj per tankŝtalĉeno
kaj atendas silente la pluveturadon.
Ili staras malvole
kaj sakrus, se ili povus.

Avangardaj ili
efektive ne aspektas,
tiuj du „City Bikes“ por pigruloj.
Sed tutan vintron ili staris sen okupo
en kelo. Kaj tial la bicikloj
precipe malkontentas,
ĉar ili pli volonte ruliĝus
kiel ĉiuj ĉi sportbicikloj,
kiuj preterflugas ilin preskaŭ
seninterrompe survoje.

La biciklaj posedantoj,
Donjo kaj Cezar,
ĝuste manĝas kun ĝuo
grandegan verdan salaton
kun akraj kapsikoj, olivoj
kaj ŝafa fromaĝo.
Krome grenpanon.
Ili trinkas lante glason da ruĝvino
el la Unstrut-valo, nomata: „Portugala“.
Sur sceneja podesto ludas gaja cigana orkestro:
„Ĉe mi vi estas bela“.

Malkontentas nur la du bicikloj.
Veturmalsate ili atendas.



Donjo & Cezar