Wulf Kirsten
vintro
Malbabilemaj kaŭras la domoj
en fermbutonitaj kapuĉoj
antaŭ sia propra ombro,
kiu violkolore vesperiĝas.
Sur malagrablaj areoj
ŝtelĉasas la frosto,
murdas la lignon, la karnon.
Ĵurligite al la akre brila blanko de la blankkudristoj
kunsidas la neevitebla korvokongreso.
Neĝplugo cirkulas,
sobre ĝi flankenpuŝas
la sentimentalajn tro belige kolorigitajn bildojn de l' vintro.
tradukis Donjo & Cezar
Wulf Kirsten
Winter
Maulfaul hocken die Häuser
in zugeknöpften Kapuzen
vor ihrem eigenen Schatten,
der violett zu Abend geht.
Auf unwirtlichen Flächen
wildert der Frost,
schlägt sich ins Holz, ins Fleisch.
Eingeschworen auf der Weißnäher gleißendes Weiß
tagt der notorische Krähenkongress,
ein Schneepflug kursiert.
Sachlich schiebt er beiseite
des Winters sentimentale Schönfärberein.
0 komentoj:
Kommentar veröffentlichen